ในทะเลแห่งความวุ่นวาย
เราจะลองค้นหาทางไปแม้จะมืดมนต์
ไม่มีทาง ไม่มีหวัง ไม่มีฝัน ใดใด
ในเวลาที่ดูไร้ทาง
แม้จะมีความหวังเลือนลางเราจะมุ่งไป
จะมีทาง จะมีหวัง จะมีฝัน ในใจ
สิ่งใดนั้นที่ต้องการ
ในโลกร้างพังทลาย
แต่ยังเหลือจินตนาการ
เติมเต็มฝันที่หลุดไป
เพียงแค่เรานั้น
ถูกขังในโลกที่มันกว้างใหญ่
เพียงแค่เรานั้น
ถูกขังในโลกที่มันกว้างใหญ่
กับดักกักขังเราแต่ไม่อาจบังคับใจ
กลโกงความวุ่นวายควบคุมได้แค่กาย
ดื่มด่ำความมืดมนต์เปลี่ยนเป็นความสวยงาม
สิ่งสำคัญคือตัวเรานั้นคิดเช่นไร